Goście

2018 

NahornyTriNAHORNY TRIO / GOŚĆ FMFC 2018/

Włodzimierz Nahorny – fortepian

Mariusz Bogdanowicz – kontrabas

Piotr Biskupski – perkusja

Muzyka tria to wspaniałe, niepowtarzalne, kompozycje leadera. Jej charakter pomimo, że utrzymany w kanonie tria jazzowego, nosi romantyczne i bardzo słowiańskie piętno. Jest to przekrój twórczości leadera. Znajdują się tu utwory pisane specjalnie na trio jak również instrumentalne wersje przebojów Włodzimierza Nahornego, takie jak Jej Portret, Czas rozpalić piec czy Księżyc nad Kościeliskiem.

Trio w swoim programie ma również fragmenty projektów Nahorny-Szymanowski Mity, Chopin Genius Loci, w których lider połączył świat muzyki poważnej i jazzu tworząc nową wartość wykraczającą poza znane powszechnie stereotypy. To muzyka na wskroś współczesna, czerpiąca inspirację z wielu gatunków.

W 2002 roku ukazała się płyta tria – Dolce far niente… i nic więcej, w 2014 kolejna pt. Hope.

To najdłużej istniejące trio w historii polskiego jazzu – w tym samym składzie od 1993 roku. Jest ono bazą wszystkich projektów Nahornego: Śpiewnik Nahornego, Kolędy na cały rok, Piosenki Lwowskie i Nahorny Sextet Chopin Genius Loci.

Włodzimierz Nahorny to postać nie mająca sobie równej na polskiej scenie jazzowej. Pianista, saksofonista, flecista, kompozytor i aranżer muzyki jazzowej, rozrywkowej, teatralnej i filmowej. Jest absolwentem PWSM w Sopocie. Zdobył wiele nagród na konkursach i festiwalach w Polsce i za granicą. Najważniejsze z nich to: I nagroda solistyczna i zespołowa na Jazz nad Odrą 64; II nagroda na Konkursie Młodych Muzyków Jazzowych w Wiedniu w 1966; I nagroda na Festiwalu Jazzowym w Wiedniu 1967, którą odebrał z rąk Duka Ellingtona; I nagroda na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu kolejno w 1972 i 1973 r.

Jest kompozytorem najsłynniejszej powojennej polskiej piosenki Jej Portret. Ma na swoim koncie współpracę z legendarnym gdańskim Bim-Bomem, z zespołem A. Trzaskowskiego, A. Kurylewicza, i wreszcie z Breakoutami w okresie ich największej popularności. Jego ogromną aktywność w ostatnich dwóch dekadach dokumentują płyty: Ich Portret, Kolędy na cały rok, Piosenki Lwowskie, Nahorny-Szymanowski – Mity, Nahorny-Chopin – Fantazja Polska, Nahorny-Karłowicz – Koncert, Nahorny Trio Dolce far niente… i nic więcej, Śpiewnik Nahornego, Nahorny Sextet – Chopin Genius Loci i najnowsza – Nahorny Trio HOPE

Jego muzyka to poezja, romantyzm, refleksja, język niedefiniowalny i nieprzewidywalny. Jego życiorys to niemal cała historia polskiego jazzu. Od samego początku kariery, od debiutu, wzbudza powszechne uznanie. Wybitny, niepowtarzalny kompozytor, jeden z pierwszych polskich multiinstrumentalistów. Jego idiom to pojęcie tak szerokie jak nieskończony jest wachlarz jego artystycznych doświadczeń. Jest człowiekiem o niespotykanej wrażliwości i skromności, jednocześnie pełnym energii i nowatorskich koncepcji. Przez krytyków nazwany jest Chopinem jazzu.

fragmenty recenzji:

„… W jego grze, kompozycjach, improwizacjach jest istne bogactwo odcieni, emocjonalnego falowania, płynności i logiki narracji. Kilka szczęśliwych asocjacji i okoliczności sprawiło, iż mamy ostatnio okazję uświadomienia sobie jakiego kalibru jest artyzm Nahornego. (…) Nahornemu sekundują tu Mariusz Bogdanowicz i Piotr Biskupski, znakimici muzycy obdarzeni pokrewną Nahornemu wrażliwością i talentami. Bogdanowicz jest nie tylko znakomitym basistą lecz również kompozytorem (autorska płyta „Confiteor Song”). (…) Piotr Biskupski to świetny timer i równie doskonały technik. (…) Ta płyta niechybnie zachwyci i to zaraz od pierwszej Ballady-fantazji. To prawdziwe jazzowe story-telling. (…) Andrzej Schmidt, recenzja płyty „Dolce far niente i nic więcej”, Jazz Forum 1-2/2004.

„Kardynał jazzu. Takim to specyficznie trafnym zwrotem określił Jerzy Waldorf – gospodarz i dusza radziejowickich spotkań – Włodzimierza Nahornego.” K. Milewski, „Źycie Żyrardowa” 21. 08. 97.

„Pisanie o wspaniałej pianistyce Nahornego, jego interpretacjach i kompozycjach (…) wykracza poza ramy lakonicznej informacji. (…) było wspaniale w czym wielkie zasługi ma organicznie związana z artystą sekcja rytmiczna: Bogdanowicz/Biskupski.” A. Zarębski, JazzForum 7-8/1997.

„Muzyka Nahornego ma specyficzną, nadwiślańską nutę, która sprawia, że brzmi bardzo swojsko. Nahorny stoi u progu renesansu popularności. Jego występom towarzyszy wielkie zainteresowanie, znów się o nim mówi, znów się go słucha. (…) Nahorny to trochę Keith Jarrett, Artur Rubinstein i Ignacy Paderewski w jednym” Piotr Iwicki Gazeta Wyborcza 6.04.98.

„Nahorny trzyma się z dala od zgiełku show biznesu, unika świateł wielkich ramp, ale jego nazwisko jest wciąż silnym magnesem. Ludzie wiedzą, jakie bogactwo talentów tkwi w tym aż do przesady skromnym artyście. Zagrane w finale (…) Źródło Aretuzy K. Szymanowskiego było popisem kunsztu improwizacyjnego Nahornego i jego świetnie dysponowanych młodych kolegów – basisty Mariusza Bogdanowicza i perkusisty Piotra Biskupskiego.” Adam Ciesielski Życie Warszawy 18.01.99.

„Polscy kompozytorzy, tacy jak Włodzimierz Nahorny stworzyli nieskończoną ilość piosenek, a w szczególności wiele pięknych ballad które mogłyby osiągnąć w Stanach Zjednoczonych tak ogromną popularność jak utwory Jobima czy Legrand’a”. Michael Bourne, Down Beat, luty 97. (tłum. Klaudia Sołowicz-Kaczmarska)

 

Joanna Ławrynowiczc22 (1)

Joanna Ławrynowicz – Just / GOŚĆ FMFC 2018 / KONCERT JUBILEUSZOWY

Joanna Ławrynowicz należy do grona najwybitniejszych polskich pianistów, urodziła się w Warszawie, w rodzinie o wielopokoleniowych tradycjach muzycznych. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w czwartym roku życia u Hanny Lachertowej, ukończyła z wyróżnieniem studia w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie prof. Teresy Manasterskiej. Po studiach kontynuowała naukę u profesor Haliny Czerny-Stefańskiej, aż do chwili Jej śmierci w 2001 roku.

Jest laureatką wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów pianistycznych (Berlińskiego „Steinway&Sons” z 1990 r.; Chopinowskiego w Darmstadt w 1999 r.; Konkursu im. Haliny Czerny-Stefańskiej w Ajigasawa w 2000 r.; Brazylijskiego „Art Livre” w Sao Paulo w 2001 r.)

Od kilkunastu lat prowadzi bogatą działalność koncertową jako solistka i kameralistka na całym świecie (w Europie, Azji, obu Amerykach, Nowej Zelandii).
Ma na swoim koncie wiele prestiżowych koncertów zarówno w Polsce, jak i za granicą z towarzyszeniem znakomitych orkiestr i wybitnych dyrygentów.

Jako polska pianistka może poszczycić się ogromną aktywnością fonograficzną. Nagrała dla Acte Prealable już ponad 30 albumów płytowych. Są to m.in.: jako jedyny polski artysta komplet dzieł solowych i kameralnych Fryderyka Chopina, wszystkie utwory na skrzypce i fortepian, na fortepian solo i koncert fortepianowy Romualda Twardowskiego; komplet dzieł kameralnych i koncertów fortepianowych Henryka Melcera; utwory na fortepian solo Władysława Żeleńskiego; komplet dzieł kameralnych Józefa Elsnera; dzieła kameralne Zygmunta Stojowskiego. Większość zarejestrowanych przez artystkę utworów to światowe premiery fonograficzne. Jej płyty są wysoko cenione przez melomanów i krytyków muzycznych oraz zdobywają znakomite recenzje i wyróżnienia w renomowanych magazynach muzycznych na całym świecie.

Pianistka prowadzi seminaria i kursy zarówno w Polsce jak i za granicą, min: w USA ( Uniwersytet w Bloomington), Chinach, na Litwie, we Francji (Paryż, konserwatorium Boulogne Billancourt). Była także jurorem podczas wielu konkursów krajowych i międzynarodowych min. w  Varenna we Włoszech i w Łucku na Ukrainie.
Artystka jest także autorką opracowań wykonawczych utworów fortepianowych wydanych przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne.
Pianistka posiada również stopień naukowy doktora habilitowanego nadany przez Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie gdzie od 1998r. prowadzi działalność pedagogiczną.

Zraubo2bigniew Raubo / GOŚĆ FMFC 2018 / KONCERT JUBILEUSZOWY

Urodził się w 1969r. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 5 lat., z orkiestrą wystąpił po raz pierwszy mając 10 lat . Jest absolwentem PSM I i II stopnia w Kaliszu, którą kończył pod kierunkiem prof. Waldemara Andrzejewskiego z Akademii Muzycznej w Poznaniu. Następnie został przyjęty na II rok studiów do klasy prof. Andrzeja Jasińskiego z katowickiej Akademii Muzycznej. Ukończył tę uczelnię z wyróżnieniem w roku 1993. Był kilkakrotnie stypendystą Towarzystwa im. F. Chopina oraz Ministerstwa Kultury i Sztuki. Zaraz po ukończeniu studiów podjął pracę w macierzystej uczelni jako asystent prof. Jasińskiego. W roku 2002 uzyskał kwalifikacje II stopnia sztuki muzycznej w zakresie instrumentalistyki. W 35 roku życia został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.

W wieku 17 lat zdobył dwie nagrody na Ogólnopolskim Konkursie im. K. Szymanowskiego w Łodzi. Następnie został laureatem dwóch prestiżowych, międzynarodowych konkursów pianistycznych: w Bolzano (Włochy 1991) i Utrechcie (Holandia 1992). Do chwili obecnej jest jedynym, polskim laureatem konkursu Lisztowskiego. Jego repertuar obejmuje szeroki zakres – od utworów Bacha do muzyki współczesnej ( w tym ponad 30 kompozycji na fortepian z orkiestrą).

Występował wielokrotnie jako solista koncertów symfonicznych we wszystkich filharmoniach na terenie Polski. Dawał tez wiele recitali solowych. Jego wykonań słuchali melomani w takich krajach europejskich, jak: Niemcy, Włochy, Francja, Słowacja, Czechy, Rosja, Austria, Belgia Holandia, Anglia. Grał także w Maroko, Kanadzie i Brazylii.Miał okazję występować pod batutą najwybitniejszych polskich dyrygentów: Łukasza Borowicza, Mirosława J. Błaszczyka, Agnieszki Duczmal, Czesława Grabowskiego,Marka Mosia,Marka Pijarowskiego,Wojciecha Rajskiego, Jerzego Salwarowskiego, Tadeusza Wojciechowskiego, Antoniego Wita.

Dokonał szeregu nagrań na płytach CD, w tym koncertów fortepianowych dla młodzieży z udziałem m.in. Sinfonia Varsovia i Capella Cracoviensis, oraz wielu albumów solowych z dziełami F. Chopina. Uczestniczył w ważnych festiwalach krajowych, m. in. w Dusznikach Zdroju, w Słupsku, Katowicach, Szczecinie, Krakowie, Opolu, Wrocławiu, Tarnowie, Nysie, Sulechowie, Jeleniej Górze oraz Internationales Bodensee – Festiwal (Niemcy).

Prowadzi aktywną działalność pedagogiczną, obok etatowej pracy w Akademii Muzycznej w Katowicach spotyka się z młodzieżą pianistyczną na licznych kursach , udziela również konsultacji dla szkolnictwa muzycznego niższych szczebli. Brał udział w pracach jury krajowych konkursów pianistycznych m. in. w Ogólnopolskim Konkursie im. F.Chopina w Warszawie. Wśród jego wychowanków można znaleźć laureatów konkursów muzycznych –im .F .Liszta w Parmie, im. F. Liszta we Wrocławiu, Konkursu im . F. Chopina w Warszawie Konkursu Artur Rubinstein in memoriamw Bydgoszczy oraz Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku

Julia ŁozowskaJulia Łozowska / GOŚĆ FMFC 2018 / KONCERT JUBILEUSZOWY

Urodziła się w 2001 roku w Warszawie. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 6 lat metodą Suzuki u prof. Marzeny Jasińskiej i pod jej okiem uczyła się w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej nr 1 w Warszawie. Obecnie jest uczennicą czwartej klasy Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II st. im. Zenona Brzewskiego w Warszawie w klasie fortepianu prof. Joanny Ławrynowicz-Just.

Zdobyła nagrody i wyróżnienia na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach w tym m.in. Grand Prix, I miejsce oraz nagrodę specjalną dla indywidualności turnieju na XXII Ogólnopolskim Turnieju Pianistycznym im. H. Czerny-Stefańskiej (Żagań, 2017), Grand Prix na XIII Ogólnopolskim Festiwalu Pianistycznym „Chopinowskie Interpretacje Młodych” w Koninie (Konin-Żychlin, 2016), Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Pianistycznym „Chopin i Kompozytorzy Francuscy” (Siedlce, 2015), I miejsce na XII Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim (Narva – Estonia, 2018), I miejsce i nagrodę za najlepsze wykonanie utworu Chopina na Konkursie „Laur Chopina” (Wielkij Novgorod – Rosja, 2017), została finalistką Konkursu Indywidualności ATMA (Zakopane, 2017), zdobyła I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. A. Wesołowskiej i H. Wesołowskiej-Madetko (Katowice, 2015), I nagrodę w V Chopinowskim Turnieju Pianistycznym im. Haliny i Ludwika Stefańskich (Kraków, 2014), dwukrotnie II nagrodę, nagrodę specjalną NIFC oraz nagrodę specjalną Rektora Akademii Muzycznej w Bydgoszczy na XXIV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina dla Dzieci i Młodzieży (Szafarnia, 2016 i 2013), II nagrodę w VI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. M. Moszkowskiego „Per aspera ad astra” (Kielce, 2015), II nagrodę na VI Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim dla Dzieci (Jelenia Góra, 2014), a także wyróżnienia na konkursach w Pekinie (Chiny) i w Ekaterinburgu (Rosja) w 2016 roku.

Koncertowała w Filharmonii Narodowej, Filharmonii Bałtyckiej, Filharmonii Dolnośląskiej, Europejskim Centrum Muzyki K. Pendereckiego w Lusławicach, Konserwatorium w Pekinie w Chinach oraz wielokrotnie w Studio Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, Żelazowej Woli i na Zamku Królewskim w Warszawie. Wystąpiła z recitalami w NOSPR w Katowicach, na Zamku w Łańcucie, w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, w ramach cyklu „Młode talenty”
w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie, a także w Pampelunie w Hiszpanii.

Jest wielokrotną stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Młoda Polska, osiągnięcia artystyczne), Centrum Edukacji Artystycznej, Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Fundacji im. J. Elsnera oraz The Concert Artists’ Promotion Trust.

Olgierd-ŁukaszewiczOlgierd Łukaszewicz / GOŚĆ FMFC 2018 / KONCERT JUBILEUSZOWY

Absolwent VII Liceum Ogólnokształcącego w Katowicach. W 1968 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie.

Występował w Teatrze Rozmaitości w Krakowie (1968–1970), a następnie przeniósł się do Warszawy. Związany z warszawskimi teatrami: Dramatycznym (1970–1973), Współczesnym (1973–1974), Powszechnym (1974–1986) i Studio (1986–1997).

W 1988 wyjechał do Wiednia. Na niemieckojęzycznych scenach występował nieprzerwanie osiem lat, m.in. dwa sezony był etatowym aktorem Teatru Miejskiego w Bonn. Po powrocie do kraju został aktorem Teatru Narodowego (1997–2001), a w 2000 wrócił na deski Teatru Współczesnego. Od 2003 jest w zespole Teatru Polskiego.

W 1997 podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd.

Był pomysłodawcą i inicjatorem kilku niecodziennych akcji aktorów warszawskich scen. W Dzień Wszystkich Świętych 1999 przed Teatrem Narodowym odbył się „Namiot Przymierza” będący happeningiem-posłaniem aktorów polskich poświęconym pamięci Żydów oraz w 2000 „Sybir – ostatnie pożegnanie” – hołd złożony zesłańcom. Był inspiratorem „Nocy pielgrzyma” – misterium teatralnego ku czci Juliusza Słowackiego, które odbyło się 29 września 2001 z okazji odsłonięcia pomnika poety na Placu Bankowym w Warszawie.

W latach 2002–2005 był prezesem Związku Artystów Scen Polskich. W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. 17 stycznia 2011 roku, podczas 40. Nadzwyczajnego Walnego Zjazdu Delegatów ZASP w Skolimowie, wybrany ponownie prezesem Związku Artystów Scen Polskich. Tę funkcję pełnił do 15 kwietnia 2018, kiedy to na jego miejsce wybrano Pawła Królikowskiego.


2017

 

WojciechKarolak20101121Wojciech Krzysztof Karolak / GOŚĆ FMFC2017 /

polski muzyk jazzowy, pianista, kompozytor, saksofonista altowy i tenorowy, aranżer, wirtuoz organów Hammonda.

Kariera muzyczna Wojciecha Karolaka zaczęła się w 1958, kiedy nawiązał współpracę z zespołem Jazz Believers jako saksofonista. W zespole tym występowali także Jan Ptaszyn Wróblewski oraz Krzysztof Komeda. W latach 1959-60 grał na saksofonie w grupie The Wreckers Andrzeja Trzaskowskiego.

W 1961 poświęcił się grze na fortepianie w zespole Andrzeja Kurylewicza. Współpracował także z Swingtetem Jerzego Matuszkiewicza. Był też aranżerem i kompozytorem Studia M-2 i Big Bandem Polskiego Radia.

W 1962 założył The Karolak Trio wspólnie z Andrzejem Dąbrowskim i wydał pierwszą autorską płytę. W 1963 współpracował z Ptaszynem Wróblewskim w zespole Polish Jazz Quartet. W 1966 wyjechał do Szwecji, gdzie dorabiał, grając w klubach i restauracjach. W 1973 stał się właścicielem organów Hammonda-B3. W latach 1973-1978 współpracował z Janem Ptaszynem Wróblewskim w zespole Mainstream.

W latach 80. XX wieku razem z Tomaszem Szukalskim i Czesławem Bartkowskim stworzył formację Time Killers. Wspólnie nagrali album, który został uznany (w ankiecie krytyków “Jazz Forum”) za najlepszą płytę jazzową dekady. W 1988 Karolak brał udział w nagraniu płyty Obywatela GC, grał tam na organach Hammonda. Od lat 90. XX wieku współpracował regularnie z Jarosławem Śmietaną, z którym nagrał kilka albumów. Udziela się także w projektach jazzowych Piotra Barona i Zbigniewa Lewandowskiego, w projekcie gospel Magdy Piskorczyk W hołdzie Mahalii Jackson, a także występuje jako członek zespołu Guitar Workshop Leszka Cichońskiego.

Eksperymentował również jako kompozytor muzyki filmowej. Jednym z obrazów, do którego pisał muzykę, była Konopielka w reżyserii Witolda Leszczyńskiego, do której napisał m.in. bardzo charakterystyczny motyw, oddający specyfikę barokowej, polifonicznej muzyki organowej. Pisał też muzykę do tekstów żony. W 2007 roku pojawił się w filmie Ryś w roli Boogiewoogiewicza.

muMichał Urbaniak / Gość FMFC2017 /

Jazzman, międzynarodowej sławy skrzypek, saksofonista, kompozytor, aranżer, odkrywca młodych talentów, urodzony w Polsce „obywatel świata”. Znany jako współtwórca i kreator muzyki fusion.

W 1973 r wyjechał do Nowego Jorku. Zasłynął w świecie nagrywając płytę  Tutu” z największą legendą jazzu Milesem Davisem. Zapraszał i bywał zapraszany do współpracy przez takie sławy światowego jazzu, jak: Quincy Jones, Billy Cobham, Stephane Grappelli, Joe Zawinul, Herbie Hancock, Wayne Shorter, Kenny Garrett, George Benson , Marcus Miller, Jaco Pastorius, Toots Thielmans, Kenny Kirkland, Larry Coryell, Lenny White, Alphonze Mouzon.

Jest liderem, kompozytorem, aranżerem swoich projektów: „Jazz Legends”, „Fusion”, „Urbanator”, „Urbanizer”, „UrbSymphony”.

Laureat Grand Prix Festiwalu w Montreaux dla najlepszego solisty (1971). Występował na najważniejszych jazzowych festiwalach na świecie: Newport Jazz Festival, JVC Festiwal, Chicago Jazz Festival, Lugano, Den Haag i in.

Koncertował kilkakrotnie w Carnegie Hall, Avery Fisher Hall oraz w słynnych światowych i nowojorskich klubach jazzowych (Blue Note, Village Vanguard, Sweet Basil, i in.).

Wielokrotnie nagradzany, zwyciężał w plebiscytach zagranicznych, a jego nazwisko znalazło się w prestiżowym „Down Beat’(1992 r.) wśród największych sław jazzu  na pierwszym miejscu  aż w pięciu kategoriach.

Urbaniak jest pierwszym na świecie skrzypkiem wynalazcą, który zagrał na pięciostrunowych skrzypcach, zbudowanych wg własnego pomysłu.

Od wielu lat związany z filmem i teatrem. Jest autorem muzyki do takich filmow jak : Astonished”, „As the Band Played On”, „Dreambird” (w USA) orazPożegnanie Jesieni” M. Trelińskiego, „Spona” W. Szarka, „ Dług” i „Wielkie rzeczy” K. Krauze (Polska). Otrzymał główne nagrody na Festiwalu Filmowym w Gdyni za muzykę do filmów „Dług”, „Pożegnanie Jesieni” i „Eden”.

Jako pierwszy wprowadził jazz i rap do filharmonii jako projekt „UrbSymphony” (Filharmonia Częstochowska, 1995).

Nagrał na całym świecie ponad 60 autorskich płyt.

Ostatni płytowy projekt Urbaniaka, Miles of Blue” (Sony Music, 2010) zadedykowany jest Miles Davisowi i otrzymał status platynowej płyty. We wrześniu 2011 r , nakładem Wydawnictwa Agora S.A., ukazała się książka o jego życiu, napisana przez Andrzeja Makowieckiego pt.” Ja, Urbanator. Awantury muzyka jazzowego”. Osobowość i charyzmę jazzmana dostrzegli filmowcy. Jesienią 2012 r. odbyła się premiera filmu w reżyserii Piotra Trzaskalskiego pt.: Mój rower”. Michał Urbaniak zagrał w nim jedną z głównych ról i za nią dostał nagrodę dla najlepszego aktora na międzynarodowym Black Nights Film Festival w Estonii oraz Orła 2013– Polską Nagrodę Filmową w kategorii Odkrycie Roku.

W 2016 roku otrzymał najważniejszą polską nagrodę muzyczną od Polskiej Akademii Fonograficznej – Złoty Fryderyk za całokształt działalności muzycznej.

 

cp Jarosław Kostka Qartet / “Chopin Profanum” /Gość FMFC 2017/

Po latach przemyśleń nad twórczością Fryderyka Chopina powstała w nas pokusa zmierzenia się z Jego dziełem. Dobrym pretekstem była dwusetna rocznica urodzin kompozytora, choć nie tylko – jego muzyka zakorzeniona jest w nas mocno i stale nas inspiruje.

Chopin to “sacrum”, dlatego podeszliśmy do projektu poważnie, wkładając weń całą naszą wiedzę, talent i doświadczenie.

Autorem pomysłu “Chopin Profanum” jest pianista i lider zespołu – Jarosław Kostka – aranżer wszystkich utworów, na bazie których stworzyliśmy formy otwarte, nie ograniczające swobodnej jazzowej narracji.
Czy swoboda w kreowaniu materii muzycznej – naturalna dla jazzu – może być pomostem łączącym “klasykę” i jazz? I czy nie jest to dobry argument , by spróbować na “jazzowo” z Chopinem? Odpowiedzią niech będzie muzyka “Chopin Profanum”.

Skład zespołu:
Jarek Kostka – fortepian
Jan Adamczewski – saksofony
Piotr „Max „ Wiśniewski – kontrabas
Waldemar Franczyk – perkusja

Jarek Kostka – fortepian

Niekonwencjonalny, wszechstronny pianista jazzowy, aranżer, organista, kompozytor i nauczyciel. Świadomie operując dorobkiem minionych epok, poszukuje inspiracji w rozmaitych obszarach kulturowych (folklor afrokubański). Ukończył Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie teorii muzyki.

Autor muzyki do spektakli teatralnych, między innymi „Kuku na Muniu, czyli przeprosiny śmierci“ dla Teatru Dramatycznego im. Fredry w Gnieźnie. Kompozytor i aranżer muzyki chóralnej dla Affabre Concinui, Chóru Kameralnego Collegium Cantorum, Chóru Kameralnego Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Wykładowca improwizacji muzycznej w Szkole Muzycznej II stopnia w Poznaniu oraz nauczyciel kompozycji.

Twórca i kierownik artystyczny zespołów After Four, Con Alma i Combo Latino. Pomysłodawca i aranżer projektów muzycznych, takich jak:
św. Hildegarda do poznania, Nordic Jazz Project, Chopin Profanum, Komeda Intensive Silence, Flamenco Meets Jazz, Sekwencje.  Aranżer i kierownik artystyczny big-bandu na Festiwalu Piosenki Dla Dzieci i Młodzieży.

Miał przyjemność współpracować z wieloma znanymi artystami takimi jak: „The Platters“, Joe Wiliams, Urszula Dudziak, Michał Urbaniak, Hanna Banaszak, Grażyna Łobaszewska, Piotr Schultz, Ewa Uryga. Występował również dla prezydenta U.S.A. Współpracuje z młodym pokoleniem wokalistek jazzowych Katarzyną Stankowską i Natalią Pastewską (laureatki Festiwalu Wokalistów Jazzowych w Zamościu). Komponuje dla nich, daje cenne wskazówki, ukierunkowuje, służy wiedzą, wyobraźnią muzyczną i doświadczeniem (był wielokrotnie akompaniatorem na warsztatach jazzowych w Chodzieży). Współpracuje ponadto z Royal Caribbean International, Cunard oraz Silver Sea jako band leader. Bierze udział w projektach Studia Szkoleń i Promocji GRA wzbogacając swą muzyką i kreatywnością treningi antystresowe, integracyjne, twórczości i rozwoju osobistego.

Jan Adamczewski – saksofony

Wszechstronny,młody saksofonista.Swobodnie przemieszcza się w stylach jazzowych i popowych.Częsty muzyk sesyjny i big bandowy. Organizator jam session,s w Poznaniu. Muzyk związany z Poznaniem i Wrocławiem na równi.

Współpracował z artystami polskiej sceny takimi jak: Kasia Wilk,Daniel Moszczyński,Kasia Skrzynecka,Katarzyna Rościńska, Krzysztof Kiliański,oraz aktorami : Aleksandrem Machalicą,Mieczysławem Hryniewiczem. Obecnie najwięcej energii poświęca grupie „Bibobit”,w której gra razem z perkusistą Waldkiem Franczykiem.

Oprócz działalności koncertowej,dużo nagrywa jako „sideman”, współpracuje z wieloma wybitnymi polskimi jazzmanami,jest również band liderem grupy „Sharp eleven” i cenionym wykładowcą.

W 2011 nagrał z Jarkiem Kostką i muzykami wrocławskimi kwartetową wersję utworów F. Chopina wydana jako „Jazz Pro fanum”. W 2013 dokonał udanego osiągnięcia – nagrania autorskiej płyty z muzykami z Wrocławia pt.„Jan Adamczewski” 2014 nagrał album „Around the World”

Piotr „Max” Wiśniewski – kontrabas

Kontrabasista gitarzysta basowy,muzyk jazzowy choć nie tylko.

Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu, współpracował i współpracuje m.in. z Hanną Banaszak, Anną Szarmach, Iwoną Loranc, Wojciechem Mrozkiem, Zenonem Laskowikiem.

Świetny ”sideman” – na arenie jazzowej kojarzony z takimi muzykami jak: Jacek Szwaj,Piotr Kałużny,Jarek Kostka,Krzysztof Przybyłowicz,Zbigniew Łowżył. Ceniony wśród pianistów i wokalistów za time i bogactwo melodyki. Brał udział w wielu festiwalach np.Jazz Jamboree,Jazz Fair, wiele nagrywał.Jego ulubionym miejscem muzycznej wypowiedzi są małe składy – trio,kwartet.

Waldemar Franczyk – perkusja

Absolwent Akademii Muzycznej im F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy. W 2001 został laureatem I nagrody Stypendium Fundacji Yamaha.

Uzyskał pierwszą nagrodę na I Jazz Rock Festival 2003 w Olsztynie, Grand Prix na Festiwalu Jazz Krokus 2005 w Jeleniej Górze, Grand Prix festiwalu Jazz nad Odrą 2006 oraz indywidualną nagrodę dla najlepszego instrumentalisty, finalista Bielskiej Zadymki Jazzowej 2006 z zespołem Elektryfikator

Obecnie jest wykładowcą klasy perkusji na Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, i nauczycielem w klasie perkusji w Szkole Muzycznej w Chełmży.

Współorganizował Międzynarodowe Warsztaty Perkusyjne w Żaganiu w latach 2007-2011. Uczestniczy w nich jako wykładowca w gronie czołowych polskich oraz zagranicznych profesorów.

Zainteresowania muzyką rozrywkową w połączeniu z doświadczeniem i warsztatem muzyki klasycznej i współczesnej pozwalają mu na poruszanie się w wielu nurtach muzycznych.

We wcześniejszych latach współpracował m.in. z Jarkiem Śmietaną, Alex Band, Biuro Big Band University of Zielona Góra, Jerzym Główczewskim, Maciejem Sikałą, Adamem Wendtem, Bogdanem Hołownią, Karolem Szymanowskim, Hanną Banaszak,Piotrem Rubikiem.

2016

 

 aga-zaryan-fot-jacek-porembaAga Zaryan  /Gość FMFC 2016/

Twórczość Agi Zaryan to kwintesencja tego, co najlepsze w historii jazzu, a zarazem kontynuacja tradycji legendarnych dokonań Shirley Horn, Carmen McRea i Joni Mitchell. Światowe uznanie Artystka zawdzięcza wyjątkowemu stylowi, smakowi i podejściu do śpiewania z charakterystyczną lekkością frazowania i ciepłym matowym tonem głosu.

Artystka jest laureatką licznych nagród i wyróżnień w świecie muzycznym (w tym prestiżowej nagrody Fryderyka, oraz wielokrotnie przyznawanego jej tytułu Wokalistki Roku w rankingu magazynu Jazz Forum).

Płyty Zaryan sprzedają się w rekordowych nakładach, udowadniając, że ambicja i wysublimowany styl pozwala Artystce dotrzeć do szerokiego grona publiczności.

Artystka podbijała serca publiczności na całym świecie, koncertowała m.in. w Wielkiej Brytanii, USA, Belgii, Izraelu, Francji, Szwecji, Norwegii, Niemczech, Turcji, Portugalii, Rosji, Japonii, Chinach oraz Islandii.

Dyskografia:

2002/2007 – “My Lullaby” – album CD – Złota Płyta
2006 – “Picking Up The Pieces” album CD – Poczwórna Platynowa Płyta
2007 – “Umiera piękno” – album CD – Podwójna Platynowa Płyta / Fryderyk
2008 – “Live at Palladium” – album koncertowy 2CD/DVD– Poczwórna Platynowa Płyta 2010 – “Looking Walking Being” album CD – Podwójna Platynowa Płyta
2011 – “A Book of Luminous Things” album CD – Platynowa Płyta
2011 – “Księga olśnień” album CD – Złota Płyta / Fryderyk

2013 – “Remembering Nina & Abbey” – Platynowa Płyta

 

maria-gabrys-concert-pianist1-700x1050Maria Gabryś  /Gość FMFC 2016/

Maria Ludwika Gabryś urodziła się w Warszawie w rodzinie o tradycjach muzycznych. Jest absolwentką Liceum Muzycznego im. Zenona Brzewskiego oraz Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, gdzie studiowała pod kierunkiem prof. Teresy Manasterskiej oraz prof. Krystyny Makowskiej-Ławrynowicz (klasa kameralistyki). Po otrzymaniu dyplomu cum laude w 2002 roku pianistka kontynuowała naukę w Musikhochschule Luzern
w Szwajcarii w klasie mistrzowskiej prof. Ivana Klansky’ego, osiągając w 2007 roku prestiżowy dyplom – Solistendiplom z wyróżnieniem.

Zainteresowanie zorientowanym historycznie wykonawstwem muzyki XVIII i XIX wieku zaowocowało dalszymi studiami w Scholi Cantorum Basiliensis w klasie prof. Jespera Christensena. Studia te umożliwiły pianistce poszerzenie wiedzy na temat dawnych praktyk wykonawczych na instrumentach – XVIII-wiecznym Hammerklavier
i Fortepiano.

Edukację muzyczną dopełniły kursy mistrzowskie prowadzone przez tak znakomitych pianistów jak prof. Andrzej Jasiński, Murray Perahia, Rudolf Buchbinder, Hiroko Nakamura, Andrey Gavrilov i Kristian Bezuidenhout.

Maria Ludwika Gabryś jest laureatką wielu konkursów w kraju i zagranicą m.in. Międzynarodowych Konkursów Chopinowskich w Antoninie, Getyndze, Mariańskich Łaźniach oraz laureatką I nagród międzynarodowych konkursów im. L. v. Beethovena w Hradec (Czechy,1999) oraz im. Edwina Fischera w Luzern (Szwajcaria, 2007). W 2012 roku pianistka otrzymała I nagrodę w kategorii fortepianów historycznych na konkursie chopinowskim „Golden Ring“, w Słowenii.

Na XXVII Konkursie na Stypendia Artystyczne im. F. Chopina organizowanym przez Towarzystwo im. F. Chopina, pianistka została uhonorowana Nagrodą Specjalną im. prof. Jerzego Żurawlewa.

W 2002 roku otrzymała tytuł „Laureata Estrady Młodych” XXXVI Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku.

W 2006 roku w Szwajcarii przyznano jej nagrodę „Mozart Preis“, w ramach której wzięła udział w wykonaniu wszystkich koncertów fortepianowych W. A. Mozarta z okazji 250 rocznicy urodzin kompozytora.

Jej zdolności zostały wcześnie docenione przez liczne instytucje, pianistka była wielokrotną stypendystką Towarzystwa im. F. Chopina, Międzynarodowej Fundacji im. F. Chopina, Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Prezydenta Miasta Warszawy, Ministra Kultury oraz Fundacji „Crescendum est Polonia“, które umożliwiło jej kontynuację studiów w Szwajcarii. Maria Ludwika Gabryś uczestniczyła w wielu kursach mistrzowskich pracując pod kierunkiem takich znakomitości jak: Andrzej Jasiński, Murray Perahia, Andrey Gavrilov, Rudolf Buchbinder, Hiroko Nakamura, Kristian Bezuidenhout.

Od wielu lat Maria Ludwika Gabryś prowadzi działalność koncertową jako solistka i kameralistka. Podróże zaprowadziły ją do wielu miast Europy, Korei Południowej, Japonii, Chin oraz USA.

Występowała z recitalami przed Głowami Państw a także przed Cesarzem Japonii Akihito.

Współpracowała z wybitnymi muzykami – kameralistami m.in. Goldberg Trio Luzern oraz dyrygentami jak Marek Pijarowski, Tomasz Radziwonowicz, Thüring Bräm, Paul Dykstra, Ariel Zukermann, Sławek A. Wróblewski i inni.

Wraz z założonym przez siebie zespołem Lucerne Piano Trio, pracującym pod kierunkiem Guarneri Trio Prague, Maria Gabryś zdobyła II Nagrodę
i Nagrodę Specjalną za najlepsze wykonanie Tria L. v. Beethovena na konkursie kameralnym im. L. v. Beethovena w Hradec (Czechy) oraz została laureatem konkursu „Orpheus“ w Zurichu.

Pianistka występowała podczas Festiwalów: „Junior Piano Festival“ w s’Hertogenbosch w Holandii, „MittelFest“ we Włoszech, „The 5th Hamamatsu International Piano Academy“ i „Kyoto International Music Students Festival“ w Japonii, XXXVI Festiwalu Muzyki Polskiej w Słupsku, „Murten Classics“ w Szwajcarii, Festiwalu Chopinowskiego w Mariańskich Łaźniach (koncert inauguracyjny).

Maria Ludwika Gabryś prowadziła kursy pianistyczne w Polsce i zagranicą m.in. w Daejon i Pusan w Korei Płd. oraz „Talentwoche“ w Luzern
w Szwajcarii. Była także jurorem międzynarodowych konkursów w Mariańskich Łaźniach (Czechy) i Zurichu (RAHN Wettbewerb).

Pianistka dokonała nagrań dla Polskiego Radia oraz radia szwajcarskiego DRS 2, płyty CD z jej udziałem ukazały się w wydawnictwach fonograficznych Ars Produktion, Naxos oraz For – Tune.

Maria Ludwika Gabryś jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Od wielu lat współpracuje z Krajowym Funduszem na Rzecz Dzieci.

 

joanna-marcinkowska3-3

Joanna Marcinkowska  /Gość FMFC 2016/

Joanna Marcinkowska,  doktor  habilitowany  sztuki muzycznej i profesor nadzwyczajny Akademii Muzycznej
im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu należy do czołowych pianistów polskich. Studia pianistyczne ukończyła
z wyróżnieniem w klasie prof. Waldemara Andrzejewskiego w poznańskiej Akademii Muzycznej.

Jest laureatką wielu międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów oraz festiwali pianistycznych, m.in.: I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym „Arthur Rubinstein in memoriam” w Bydgoszczy (1996), I nagrody na VII Europejskim Konkursie Chopinowskim w Darmstadt (Niemcy-2002), II nagrody i nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie utworów Karola Szymanowskiego na V Międzynarodowym Konkursie im. Karola Szymanowskiego w Łodzi (2001), III nagrody i nagrody publiczności na V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Kolonii (Niemcy – 2001), nagrody głównej na XXX Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1996). Występowała z recitalami oraz jako kameralistka i solistka koncertów symfonicznych w Polsce a także w wielu krajach Europy oraz w USA i w Chinach. Koncertowała na  ponad 40  prestiżowych, międzynarodowych festiwalach muzycznych w Polsce i za granicą, m.in.: w Warszawie, w Dusznikach-Zdroju, w Wiedniu, w Salzburgu (w słynnej Mozarteum-Saal), w Gaming, w Hanowerze („Wybitni laureaci konkursów pianistycznych”), na Festiwalach Pianistyki Polskiej w Słupsku, „Chopin w barwach jesieni” w Antoninie, Festiwalu I.J. Paderewskiego w Warszawie, Festiwalu „Piano Passion” w Saint Etienne, a także na festiwalach muzycznych w Sofii i Płowdiw.

Współpracowała z ponad 30 wybitnymi dyrygentami polskimi i zagranicznymi, jak m.in.: Massimiliano Caldi,  Agnieszka Duczmal,  Helmuth Froschauer,  Ian Hobson,  Bohdan Jarmołowicz,  Vladimir Kiradjiev, Agnieszka Kreiner,  Aleksandar Marković, Andrzej Mysiński ,  Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Grzegorz Nowak, Marek Pijarowski, Janusz Przybylski, Wojciech Rajski, Jerzy Salwarowski, Till Schwabenbauer, Gert Sell, Ruben Silva, Tadeusz Strugała, Ewa Strusińska, Piotr Wijatkowski, Jan Miłosz Zarzycki. Występowała jako solistka z wieloma znakomitymi zespołami muzycznymi i orkiestrami symfonicznymi, jak m.in.: WRD Radio Orchestra of Cologne/das WRD Rundfunkorchester Köln, Jugendkammerorchester Berlin, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia “AMADEUS” w Poznaniu, Sinfonietta Polonia, Orkiestra Kameralna “Capella Bydgostiensis” w Bydgoszczy, Orkiestra Symfoniczna Akademii Muzycznej w Poznaniu, Orkiestra Symfoniczna Akademii Muzycznej w Warszawie, Orkiestra Kameralna „Concerto Avenna” w Warszawie, Kwartet „Prima vista” (Warszawa), Warszawska Orkiestra Symfoniczna „SONATA” im. Bogumiła Łepeckiego, Polska Orkiestra “Sinfonia Iuventus” w Warszawie oraz z niemal wszystkimi orkiestrami symfonicznymi polskich filharmonii.

Dorobek nagraniowy Joanny Marcinkowskiej obejmuje utrwalone na płytach CD i kasetach utwory W. A. Mozarta, J. Haydna, R. Schumanna, F. Chopina, P. Czajkowskiego, C. Debussy’ego,  I. J. Paderewskiego i K. Szymanowskiego. Dla Telewizji Polskiej nagrała m.in. recital chopinowski zarejestrowany w 187. rocznicę urodzin kompozytora. Recital z utworami Chopina nagrała również dla Polskiego Radia „Merkury” w Poznaniu.

Prowadzi warsztaty pianistyczne i kursy mistrzowskie w kraju i za granicą, np. w 2009 r. poprowadziła dwutygodniowy Mistrzowski Kurs Pianistyczny w Pekinie na zaproszenie tamtejszego Konserwatorium Muzycznego. Wystąpiła tam również ze specjalnym recitalem fortepianowym.

Za swoje dotychczasowe osiągnięcia artystyczne i  pedagogiczne  została uhonorowana m.in. Medalem Młodej Sztuki, odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, Nagrodą Artystyczną Marszałka Województwa Wielkopolskiego oraz  Nagrodą Rektora Akademii Muzycznej w Poznaniu .

 

2015

andrea-motisAndrea Motis  /Gość FMFC 2015/

Bardzo zdolna, młoda hiszpańska wokalistka i instrumentalistka (trąbka, saksofon) urodzona w Barcelonie
w 1995r.
Niezwykły talent i fascynacja muzyką jazzową, którą wykonuje z niesamowitą lekkością, pozwalają jej bawić się instrumentem oraz wokalizą
W wieku 7 lat zaczeła naukę w Miejskiej Szkole Muzycznej “Sant Andreu” na przedmieściach Barcelony jako trębacz, później była pierwszym saksofonistą.
W 2007 roku, mając zaledwie 12 lat rozpoczęła współpracę z zespołem jazzowym Sant Andreu Jazz Band Sant Andreu Jazz-Band, prowadzonym przez jej nauczyciela muzyki, dyrektora muzycznego szkoły “Sant Andreu”
i muzyka Joana Chamorro. Brała ona udział w licznych koncertach katalońskiego środowiska jazzowego. Ze względu na jej młody wiek liczne media przeprowadzały z nią wywiady i pisały recenzje z jej działalności muzycznej.
Jej głos jest porównywany do Norah Jones.
W 2010 roku, zaledwie 15-letnia, wokalista nagrała solowy albumu standardów jazzowych pt. Joan Chamorro prezentuje Andrea MOTIS.
Ostatnio gra koncerty “Andrea MOTIS & Joan Chamorro Grupa”. Udało się jej dostać do dziesiątki finalistów nagrody “Català de l’any 2011” – Katalończyk Roku 2011, przyznawany przez “El Periódico de Catalunya”, która jest nagrodą nadawaną przez gazety w Katalonii dla wybitnych osobowości społeczeństwa katalońskiego. Siedemnastoletnia Andrea, pozytywnie przeszła testy do Instytutu Sztuki Artystycznej im.Oriol Martorell by studiować w Nou Barris w Barcelonie, po ukończeniu będzie profesjonalnym muzykiem. Wykonuje covery standardów jazzowych, chętnie bierze udział w sesjach improwizacyjnych.

image-1273136079-duze_pobierzKrzesimir Dębski  /Gość FMFC 2015/

W czasie nauki w szkole średniej grywał w zespołach amatorskich The Hazards oraz Maszyna Rytmu. Z tym ostatnim zadebiutował w 1973 roku na Festiwalu Awangardy Rockowej w Kaliszu. W 1975 na festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu zadebiutował jako muzyk (skrzypek) jazzowy w grupie muzycznej Warsztat (z liderem i pianistą Bogdanem Jarmołowiczem, perkusistą Krzysztofem Przybyłowiczem, trębaczem Waldemarem Świergielem oraz kontrabasistą i gitarzystą basowym Zbigniewem Wromblem). Z zespołu tego odszedł w 1979 roku, po czym nawiązał współpracę
z poznańskim kabaretem Tey, zespołem jazzowym Kazimierza Jonkisza, a także orkiestrami – Zbigniew Górnego i Orkiestrą Ósmego Dnia.

Jako lider jazzowego zespołu String Connection koncertował od roku 1980 w 25 krajach: niemal całej Europie, a także w USA i Kanadzie. Występował z nim także na festiwalach jazzowych: Baden-Baden, Paryżu, Hadze, Helsinkach, Berlinie, Montrealu, Reno, Norymberdze, Bilbao, Budapeszcie i Jazz Jamboree w Warszawie. Równocześnie Dębski działał też jako solista. Wraz ze swoim zespołem String Connection został laureatem I nagrody Światowego Konkursu Jazzowego w Hoeilaart w Belgii (1983)[3] oraz Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego (1985). W latach osiemdziesiątych wielokrotnie zdobywał tytuł “Najlepszego Skrzypka, Kompozytora, Aranżera Roku” w ankietach magazynu “Jazz Forum“. W roku 1985 znalazł się na liście dziesięciu najlepszych skrzypków jazzowych amerykańskiego pisma Down Beat. Zdobył również wiele nagród w konkursach radiowych i płytowych. Uczestniczył w festiwalach w Reno (USA), Paryżu, Norymberdze,Helsinkach, Hadze, Montrealu, Kongsbergu, Baden-Baden. Nagrał kilkanaście płyt ze swoimi kompozycjami dla wielu wytwórni płytowych. Ponadto współpracował z wieloma muzykami światowej sławy, m.in.
z Tonym Lakatosem i Charlesem Tolliverem. Prowadził też zespół Di Rock Cimbalisten.

Od roku 1988 poświęca się pracy kompozytora i aranżera. Jego twórczość jest bardzo indywidualnym melanżem wpływów, tendencji i postaw występujących w szeroko pojętej muzyce współczesnej. W ostatnich latach skomponował ponad pięćdziesiąt utworów symfonicznych i kameralnych m.in.: operę, 4 oratoria, utwory religijne, 11 koncertów instrumentalnych. Jest laureatem wielu konkursów kompozytorskich, m.in.: konkursu z okazji 25-lecia Festiwalu “Poznańska Wiosna Muzyczna“, nagrody Kanadyjskiej Akademii Filmowej “Genie Award ’88”, nagrody premiera za Twórczość dla Dzieci.

Nagrywał też dla radia: Warszawa, Opole, Szczecin, Malmö, San Francisco, Oslo, Baden-Baden.

Piosenki napisane przez Krzesimira Dębskiego można usłyszeć m.in. w wykonaniu takich artystów, jak: Krzysztof Antkowiak, Artur Gadowski, Edyta Górniak, Anna Jurksztowicz, Kayah, Beata Kozidrak, Grażyna Łobaszewska, Ryszard Rynkowski, Stanisław Sojka, Zdzisława Sośnicka, Mieczysław Szcześniak, Natasza Urbańska, Borys Szyc. Współpracował z autorem tekstów piosenek Jackiem Cyganem.

Krzesimir Dębski był również wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Wykładał na letnich kursach muzycznych, m.in.:
w Ankarze, Darmstadt, San Diego. Tworzy również muzykę filmową, teatralną i eksperymentalną. Skomponował przeszło 40 utworów symfonicznych
i kameralnych, muzykę do ponad 50 filmów fabularnych i telewizyjnych, do 35 sztuk teatralnych oraz utwory dla dzieci. Jest autorem ponad 100 piosenek. Podjął również działalność dyrygencką przygotowując nagrania m.in. dla Sony Classical Records. Prowadził koncerty z udziałem takich międzynarodowych gwiazd, jak: Jose Carreras, Ewa Małas-Godlewska, Nigel Kennedy, Adam Makowicz, Canadian Brass, Vadim Riepin, Jean-Luc Ponty, Mark O’Connor, John Blake, Alberto Iglesias i Jose Cura. W USA film Andrzeja Maleszki – Maszyna Zmian z muzyką Krzesimira Dębskiego otrzymał nominację do Emmy Award ’98. W roku 2000 Dębski otrzymał nagrodę Fryderykw kategorii „Kompozytor Roku” oraz nagrodę Międzynarodowej Akademii Filmowej – Philip Award za muzykę do filmu Ogniem i mieczem. W 2001 otrzymał nagrodę za muzykę do W pustyni i w puszczy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pyros w Grecji.

W 2010 został uhonorowany Orderem Ecce Homo – polskim odznaczeniem kościelnym nadanym przez Kapitułę Orderu Ecce Homo za opisywanie życia muzyką, muzyczny retusz na obrazie kraju i świata, piękne kształtowanie codziennej rzeczywistości przez dobroć, ład i harmonię[4].

Więcej o artyście przeczytacie Państwo na stronie: http://www.kdebski.pl/

2014

 

03_bigWłodek Pawlik  /Gość FMFC 2014/

(ur. 1958) – pianista i kompozytor, uhonorowany nagrodą GRAMMY w roku 2014. Absolwent klasy fortepianu prof. Barbary Hesse-Bukowskiej w Akademii Muzycznej im, F.Chopina w Warszawie, którą ukończył w roku 1984. W roku 1990 ukończył kolejne studia na Wydziale Jazzowym Hochschule fur Musik w Hamburgu. W 2007 roku, artysta uzyskał doktorat na Uniwersytecie Muzycznym im.F.Chopina, gdzie aktualnie prowadzi wykłady z improwizacji. W jego dorobku znajdują się 24 autorskie płyty, szereg dzieł muzyki filmowej i kompozycji współczesnych.

Więcej o artyście przeczytacie Państwo na stronie http://www.wlodekpawlik.com/

 

jablonski_7035Krzysztof Jabłoński /Gość FMFC 2014/

Laureat III Nagrody XI Międzynarodowego Konkursu im. F. Chopina w Warszawie w roku 1985 oraz szeregu czołowych nagród w międzynarodowych konkursach pianistycznych w Mediolanie (1980), Palm Beach (1988), Monzy (1988), Dublinie (1988), Nowym Jorku (1989), Calgary (1992) oraz Złotego Medalu w Konkursie im. A. Rubinsteina w Tel Avivie (1989).

Od prawie 30 lat Jabłoński jest aktywny jako solista i kameralista. Występuje na estradach Europy, obu Ameryk, Azji, Izraela. Wykonywał recitale w prestiżowej serii koncertów mistrzowskich w Filharmonii Berlińskiej. Występował m.in. z 18th Century Orchestra, Berner Symphonie-Orchester, Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR, Duesseldorfer Symphoniker, Hamburger Symphoniker, Jenaer Philharmonie, Festival Orchestra of the Grand Teton Music Festival, Helsinki Philharmonic, Lahti Symphony Orchestra, Tokyo Philharmonic Orchestra, Kirishima Festival Orchestra, Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie, NOSPR pod batutami takich mistrzów jak V. Gergiev, A. Boreyko, K. Penderecki, J. Semkow, J. Maksymiuk,
F. Brueggen, W. Rowicki, A. Wit, J. Krenz. Muzyka kameralna należy do pasji Jabłońskiego. Wśród artystów, z którymi współpracował są między innymi T. Tsutsumi, A. Noras, K.A. Kulka, T. Strahl, Teng Li, Tamaki Kawakubo, Jing Zhao, Daniel Gaede. Jest także pianistą Kwintetu Warszawskiego.

Romantyczna natura Jabłońskiego kształtowała przez lata jego muzyczny smak i zainteresowania. Obok najbardziej znanych dzieł literatury fortepianowej sięga także do mniej znanych pozycji jak Koncerty fortepianowe F. Riessa, H Litolffa, E. Dohnanyiego. Był zapraszany do współpracy
z baletem, operą oraz do udziału w realizacjach spektakularnych, multimedialnych projektów jak np. wykonanie Prometeusza Skriabina
z Duesseldorfer Symphoniker, Baletu „Fortepianissimo” do choreografii Lorca Massinea w Teatrze Wielkim w Warszawie czy wykonanie oryginalnej, fortepianowej wersji dramatu lirycznego Debussyego Peleas i Melizanda. Był specjalnym gościem Wiener Opernball w Wiedniu gdzie wykonywał muzykę Chopina podczas słynnego Balu w Operze Wiedeńskiej wraz z Vienna State Opera Ballet do choreografii Giorgio Madia. Zagrał dla wielotysięcznej publiczności wraz z Grant Park Orchestra pod batutą K. Urbańskiego w Jay Pritzker Pavilion w Millennium Park w Chicago. W lutym 2013 roku Jabłoński wykonał Koncert Czajkowskiego pod batutą V. Gergieva z Helsinki Philharmonic Orchestra podczas charytatywnego „Clean Baltic Sea Concert” w Helsinkach. Koncert został zarejestrowany przez telewizję fińską, był również transmitowany na żywo w internecie. Jubileusz 30-lecia pracy artystycznej rozpocznie wykonaniem Koncertu e-moll F. Chopina z Yomiuri Nippon Symphony pod batutą T. Shimono w Tokyo w styczniu 2015 roku. To ten sam Koncert fortepianowy, który wykonywał podczas Finału Konkursu Chopinowskiego w Warszawie w roku 1985.

Jabłoński dokonał licznych nagrań dla radia i telewizji w wielu krajach. Ma w dorobku wiele płyt wydanych w Niemczech, Japonii i w Polsce.
W ramach Wydania Narodowego Dzieł F. Chopina w redakcji prof. J. Ekiera zarejestrował komplety Etiud, Preludiów, Impromptus, a także Wariacje
i Krakowiaka z orkiestrą Sinfonia Varsovia pod dyrekcją J. Kaspszyka. Wraz z Kwintetem Warszawskim nagrał Kwintety fortepianowe G. Bacewicz i J. Zarębskiego, a z T. Strahlem oraz K.A. Kulką – komplet dzieł kameralnych Chopina.

Uczył się gry na fortepianie pod kierunkiem Janiny Butor. Studia odbył pod kierunkiem prof. Andrzeja Jasińskiego. Doskonalił umiejętności z R. Kererem oraz N. Magaloffem. Ukończył studia z wyróżnieniem w Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie uzyskał także tytuł doktora. W roku 2006 odebrał z rąk Prezydenta RP tytuł profesora. Jest regularnie zapraszany do prowadzenia wykładów, kursów mistrzowskich oraz udziału w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych. Profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Mount Royal University
w Calgary. Juror konkursów Chopinowskich w Toronto, Miami, Tokyo oraz w Foshan w Chinach.

2013

 

l.mozdzer

 

Leszek Możdżer /Gość FMFC 2013/

Jest jednym z najwybitniejszych polskich muzyków jazzowych, pianista światowej klasy, odważny eksplorator, oryginalny twórca posiadający własny język muzyczny.

Urodził się 23 marca 1971 roku w Gdańsku, naukę gry na fortepianie rozpoczął w piątym roku życia i przeszedłszy wszystkie szczeble edukacji uzyskał dyplom gdańskiej Akademii Muzycznej
w 1996 roku. Jazzem zainteresował się w klasie maturalnej, zdobywał ostrogi w zespole klarnecisty Emila Kowalskiego, a pierwszą próbę z zespołem Miłość odbył na swoje

20 urodziny. We wczesnych latach działalności muzycznej był również członkiem kwartetu Zbigniewa Namysłowskiego. W roku 1993 otrzymał wyróżnienie indywidualne na Jazz Juniors i była to pierwsza kropla deszczu nagród, jakie na niego spadły. Od tamtego czasu zwyciężał we wszystkich kolejnych ankietach czytelników “Jazz Forum” w kategorii fortepianu, dwa razy został uznany Muzykiem Roku (1995-96).

Od tego czasu młody pianista otrzymał wiele prestiżowych nagród, między innymi:

* Nagroda imienia Krzysztofa Komedy przyznana w 1992 przez Polską Fundację Kultury
* I miejsce w Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Katowicach w 1994
* Nagroda imienia Mateusza Święcickiego przyznana przez 3 Program Polskiego Radia
* Grand Prix “Melomani” – Artysta Roku 1997, nagroda przyznana przez Towarzystwo Przyjaciół Muzyki z Łodzi
* Fryderyk 1998 – Jazzowy Muzyk Roku 1998
* Nagroda Burmistrza Miasta Gdańsk za całokształt twórczości
* Paszport Polityki w 2004 roku przyznany przez magazyn “Polityka”
* Nagroda Ministerstwa Spraw Zagranicznych za promowanie polskiej kultury za granicą – 2007

Leszek Możdżer nagrywał płyty z prawie wszystkimi naszymi najwybitniejszymi muzykami jazzowymi: Tomaszem Stańką (“Pożegnanie z Marią”), Januszem Muniakiem (“One And Four”), Michałem Urbaniakiem (“Live In Holy City”), Piotrem Wojtasikiem (“Lonely City”, “Quest” – wraz Billym Harperem i “Hope” – z Dave’em Liebmanem), Adamem Pierończykiem (“Live In Sofia” i “19-9-1999”), Henrykiem Miśkiewiczem (“Ja nie chcę spać”), Anną Marią Jopek (m.in. “Bosa”, “Barefoot”, “Upojenie”, “Farat”).

Współpracował ze Zbigniewem Preisnerem (m.in. “Requiem dla mojego przyjaciela”, “10 łatwych utworów na fortepian”) a od lat współpracuje również z mieszkającym w Los Angeles Janem Kaczmarkiem (nagrania dla wytwórni 20th Century Fox oraz Mira Max) – włącznie z nagraniem nagrodzonej Oscarem muzyki do “Finding Neverland”. Napisał muzykę do filmu dokumentalnego w reżyserii Sylwestra Latkowskiego “PUB 700”, którego sam jest bohaterem, a także do filmu “Nienasycenie” wg Witkacego w reżyserii Wiktora Grodeckiego.

Na uwagę zasługują także teatralne realizacje Leszka Możdżera:

* “Hair – love, rock musical” – Teatr Muzyczny w Gdyni
* “Tango with Lady M.” – Polski Teatr Tańca w Poznaniu
* “A Midsummer Night’s Dream” – Teatr Muzyczny w Gdyni, Październik 2001
* “Psychosis” Sarah Kane, w reżyserii Grzegorza Jarzyny, sztuka wystawiana w Dusseldorfie
* “Rewizor” Mikołaja Gogola, w reżyserii Andrzeja Domalika, Teatr Dramatyczny w Warszawie, 2002
* “Mandarynki i Pomarańcze” Julian Tuwim, w reżyserii Wojciecha Kościelniaka,  Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław 2003
* “Śluby Panieńskie” by Aleksander Fredro, w reżyserii Jana Englerta, Teatr Narodowy w Warszawie, 2007
* “Operetka” Witold Gombrowicz,  w reżyserii Michała Zadary, Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław 2007

 

Do chwili obecnej Leszek Możdżer nagrał ponad 100 albumów, w tym wiele pod swoim własnym nazwiskiem:

* “Chopin – impresje ” w 1994
* “Talk to Jesus ” in 1996 (uznany za album roku 1996 przez ankietę Jazz Forum)
* “Facing the Wind ” 1996 w duecie z amerykańskim kontrabasistą Davidem Friesenem
* “Live in Sofia ” in 1997 z Adamem Pierończykiem (uznany za album roku 1998 przez czytelników Jazz Forum)
* “Chopin Demain – Impressions ” w 1999
* “Live in Ukraine” w 2003
* “Makowicz vs Możdżer” – w The Carnegie Hall NYC, EMI 2004
* “PIANO” , Arms Records 2004
* “The Time” Możdżer, Danielsson, Fresco – Outside Music 2005 ( status Podwójnej Platynowej Płyty w dwa miesiące po nagraniu)
* “Between Us  And The Light” Możdżer, Danielsson, Fresco – Outside Music 2006
(status Podwójnej Platynowej Płyty w dwa tygodnie po nagraniu)
“Pasodoble”  – Lars Danielsson & Leszek Możdżer, ACT 2007
* “LIVE CD&DVD” Możdżer, Danielsson, Fresco – Outside Music 2007
* “FIREBIRD VII” Phil Manzanera, Leszek Możdżer, Charles Hayward, Yaron Stavi, Expression Records, 2008
* “Missa gratiatoria” – Leszek Możdżer wraz z Akademickim Chórem Uniwersytetu Gdańskiego, 2008
 

Jego koncert na dwa fortepiany z Adamem Makowiczem w Carnegie Hall ukazał się na płycie i obok wydanego w czerwcu 2004 albumu solowego “Piano” uzyskał status podwójnie platynowej płyty. Rok 2004 to jeszcze album PUB700 i krążek z zapisem DVD koncertu pianisty “Piano Live”.
W roku  2005 Leszek Możdżer nagrał  autorski album “The Time”, w trio ze szwedzkim kontrabasistą i wiolonczelistą Larsem Danielssonem
i wirtuozem instrumentów perkusyjnych – Zoharem Fresco z Izraela. Płyta, której premiera odbyła się 26  września została wsparta trasą, w ramach której muzycy odwiedzili takie miasta jak Kraków, Warszawa, Katowice, Łódź, Bielsko – Biała, Wrocław, Szczecin. Już na początku października,
a więc jeszcze podczas trwania trasy, album “The Time” osiągnął status Złotej, następnie Platynowej by w końcu na początku grudnia osiągnąć status Podwójnej Platynowej Płyty.

W lutym 2006 kapituła Fundacji Kultury odznaczyła Leszka Możdżera wraz z Jerzym Jarockim Wielką Nagrodą Fundacji Kultury. W październiku podczas uroczystej inauguracji roku akademickiego 2006/2007 na Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Leszek Możdżer został uhonorowany nagrodą “Złota Batuta za Zasługi dla Kultury Polskiej”. W listopadzie 2006 ukazała się najnowsza płyta Leszka Możdżera w trio z Larsem Danielssonem i Zoharem Fresco “Between us and the light”. Należy dodać, iż druga płyta trio w dwa tygodnie od premiery uzyskała status Podwójnej Platyny. W kwietniu 2007 roku ukazał się nakładem Outside Music album Przemka Dyakowskiego “Melisa”, którego pomysłodawcą i producentem był Leszek Możdżer. W tym samym miesiącu miała miejsce światowa premiera albumu “Pasodoble”, który został nagrany w duecie ze szwedzkim kontrabasistą Larsem Danielssonem dla niemieckiej wytwórni ACT. Listopad 2007 to premiera kolekcjonerskiego wydania płyty LIVE z zapisem dwóch wspaniałych koncertów trio Leszka Możdżera zrealizowanych podczas trasy koncertowej promującej płytę “Between Us And The Light” (2006) oraz “The Time” (2005).

Rok 2008 poza wieloma sukcesami podczas koncertów zarówno w Polsce jak i za granicą (Chiny, Korea Południowa, Włochy, Niemcy, Irlandia, Czechy i Słowacja), przyniósł kolejne nowe projekty. Wraz w Philem Manzanerą oraz innymi muzykami, Leszek Możdżer nagrał płytę FIREBIRD VII. W roku 2008 Leszek Możdżer skomponował specjalnie dla Akademickiego Chóru Uniwersytetu Gdańskiego z okazji jego 35 lecia mszę: “Missa Gratiatoria”.
Oficjalna strona artysty: www.mozdzer.com
Witryna MySpace: www.myspace.com/leszekmozdzer

Jekaterina i Stanisław DrzewieccyStanisław Drzewiecki, Jekaterina Drzewiecka /Gośie FMFC 2013/

Stanisław Drzewiecki – laureat X Konkursu Eurowizji w Bergen (Grand Prix) w 2000 roku i IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Sergiusza Rachmaninowa w Moskwie w 2008 roku.

Karierę pianistyczną rozpoczął w wieku sześciu lat, kiedy wyjechał jako solista na tournée koncertowe po Japonii z orkiestrą Sinfonia Varsovia. Po dziesięciu latach powrócił do Japonii ponownie. Entuzjastyczne recenzje i sympatia publiczności sprawiły, że odwiedza ten kraj regularnie grając w najznamienitszych salach koncertowych Tokio (Opera City Concert Hall, Suntory Hall, Orchard Hall, Metropolitan Art Space, Bunka Kaikan), Jokohamy (Minato Mirai), Osaki (Symphony Hall), Hamamatsu, Sapporo
i innych. Z Yomiuri Nippon Symphony Orchestra (dyr. A. Lazariev, T. Numajiri), St.Petersburg Symphony Orchestra (dyr. A. Anikhanov), Brno Philharmonic Orchestra (dyr. P. Altrichter), Slovak Radio Symphony Orchestra ( dyr. Mario Kosyk) wykonywał koncerty fortepianowe Chopina nr 1, Rachmaninowa nr 2 i Czajkowskiego nr 1.

Występował w salach koncertowych Amsterdamu (Het Concertgebouw), Bergen (The Grieg Hall), Brukseli (Parlament Europejski), Londynu (Victoria & Albert Museum), Madrytu (Palacio Real de El Prado), Moskwy (Wielka Sala Konserwatorium im. P.Czajkowskiego), Porto (Palacio da Bolsa) i Tallina (Estonia Hall). Wiednia (Schönbrunn Palace). Inaugurował tak prestiżowe wydarzenia kulturalne jak Europalia w Belgii, Dni Polski w Austrii, sezon koncertowy w Bazylei, Festiwal Radia Francuskiego w Montpellier, Festiwal Radia Duńskiego w Kopenhadze czy też Rok Chopinowski w Sztokholmie, Tiranie i Skopje.

W 2003 roku zadebiutował w nowojorskiej Carnegie Hall (Isaac Stern Auditorium) odnosząc wielki sukces.

Po koncercie Darrell Rosenbluth w „New York Concert Review” napisał:

Ożywiony owacyjnym przyjęciem utworów Chopina przez publiczność, Drzewiecki powalił ją na kolana cyklem „Grandes etudes de Paganini” Liszta […]. Roman Markowicz z „Polish Daily News” podkreślił: W grze Drzewieckiego urzeka rzadko spotykany liryzm: to przede wszystkim piękny dźwięk, jaki potrafi wydobyć z fortepianu i równie pięknie zarysowana fraza o wokalnej wprost linii. Odczułem rzadko spotykaną dziś elegancję i swobodę przywodzącą na myśl dawnych mistrzów klawiatury. […] To była mistrzowska interpretacja, jakiej dawno na tej, czy nawet innych nowojorskich estradach nie słyszeliśmy.

Młody artysta odbył tournée z Filharmonią Wrocławską po USA, z Filharmonią Podlaską – po Belgii, a z Filharmonią Śląską i Orkiestrą „Hanseatica” – po Holandii. Występował w Chinach (koncertem nr 5 Beethovena inaugurował sezon artystyczny w Shenzhen) i na estradach Ameryki Północnej między innymi w Vancouver (Queen Elizabeth Hall), Edmonton (Winspear Centre), Guadalajarze (Teatro Degollado), Meksyku (Palacio de Bellas Artes) oraz w Atlancie, Chicago (The Symphony Hall), Filadelfii (Kimmel Center), Los Angeles (Walt Disney Concert Hall) i w Miami (Gusman Hall).

Krytyk muzyczny James R. Oestreich po koncercie w Lincoln Center napisał w The New York Times: […] Drzewiecki okazał się znakomitym muzykiem, świadomym dzieła i panującym nad nim; jego zamyślenie i liryczne pasaże były tak samo dobre jak zawrotnie precyzyjna technika.

Artysta ma w swoim dorobku 11 płyt CD, SACD i DVD wydanych przez firmy fonograficzne w Polsce, Japonii, USA i Niemczech. Jedna z nich – Romantic Piano Recital, wydana przez Sony Classical uzyskała status „złotej płyty”. Do ostatnich nagrań pianisty należy utrwalenie Koncertu nr 1 Szostakowicza z trębaczem Jensem Lindemannem oraz I Palpiti Los Angeles Chamber Orchestra pod dyr. Eduarda Schmiedera w Walt Disney Concert Hall w Los Angeles (YAIL Classic), koncertów Mozarta na 1-2-3 fortepiany z Sinfonią Varsovia pod dyr. Michaela Zilma (Polskie Radio) oraz koncertów Bacha na 1-2-3-4 fortepiany z Concerto Avenna pod dyr. Jerzego Maksymiuka (Blüthner records).

Stanisław Drzewiecki pasjonuje się również kompozycją. Swoje utwory wykonywał między innymi w wariancie na 2 fortepiany z pianistą jazzowym Adamem Makowiczem oraz w finale X Konkursu Eurowizji w Bergen. Wiele utworów poświęcił skrzypcom. Skomponował Fantazję e-moll, Temat
i osiem wariacji, Balladę Des-dur, Sonatę nr 1 i Double Concerto na skrzypce, fortepian i orkiestrę smyczkową. W 2003 r. napisał także muzykę do spektaklu teatralnego Król Olch wg ballady Goethego dla Teatru „Lalka” w Warszawie. Spektakl ten otrzymał główną nagrodę na międzynarodowym festiwalu teatralnym w Poznaniu.

Uprawia także kameralistykę występując w duecie fortepianowym ze swoją żoną Jekateriną Drzewiecką.

Artysta kształcił się pod kierunkiem profesorów: Viery Nosiny, Tatiany Shebanovej, Wiktora Mierżanowa i Andrzeja Jasińskiego.

Jekaterina Drzewiecka – wybitna pianistka młodego pokolenia, urodzona w Murmańsku (Rosja) i do roku 2010 mieszkająca na Łotwie. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku lat sześciu w Dziecięcej Szkole Muzycznej na Łotwie u prof. Mariny Silantievej. Od roku 2002 kształciła się pod kierunkiem prof. Sergieya Osokina w Specjalistycznej Szkole Muzycznej im. Emila w Rydze. W roku 2009 jako jedyny muzyk na Łotwie otrzymała stypendium do Konserwatorium Muzycznego im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie, gdzie w latach 2009-2010 studiowała w klasie prof. Stanisława Igolinskovo. W 2012 z wyróżnieniem ukończyła studia licencjackie na Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie prof. Andrzeja Jasińskiego.

Artystka posiada szeroki repertuar koncertowy, który wykonywała na licznych estradach Europy: na Łotwie, Litwie, Ukrainie, we Włoszech, Francji, w Estonii, Rosji, Niemczech, Finlandii, Holandii i Polsce. Wielokrotnie występowała w prestiżowych salach koncertowych, między innymi w Sali Rachmaninowa i Małej Sali przy Konserwatorium w Moskwie, głównych salach filharmonii w Rydze, Lwowie, Częstochowie, Bydgoszczy, salach akademii muzycznych w Paryżu, Enschede, Tallinie, Helsinkach, Wilnie, Gdańsku a także Pałacach w Radziejowicach i w Antoninie oraz Dzintari Concert Hall i Golden Hall w Rydze.

Pianistka brała udział w nagraniu autorskiej płyty CD „Sagrada Familia” z muzyką współczesnego polskiego kompozytora – Krzysztofa Kobylińskiego.

Jekaterina Drzewiecka otrzymywała główne nagrody na licznych konkursach krajowych i międzynarodowych, w tym: Konkurs Pianistyczny dla Młodych Talentów Łotwy (1998 & 2003), Ogólnołotewski Konkurs Pianistyczny (2001, 2004), Ogólnołotewski Konkurs Duetów Pianistycznych (2001), Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny N. Rubinsteina w Paryżu (1999, 2002), Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny Jurmala na Łotwie (2004 & 2007), Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny Austriackiej i Niemieckiej Muzyki na Litwie (2008), Konkurs Pianistyczny Krajów Bałtyckich na Łotwie (2009).

Jekaterina Drzewiecka uczestniczyła w kursach mistrzowskich u tak wybitnych pedagogów jak: Tatiana Shebanova, Andrzej Jasiński, Michail Voskresensky, Ronan O’Hora, Grzegorz Kurzyński, Elena Kuzniecova, Michail Markov czy Dina Yoffe.

Artystka zapraszana była do udziału w licznych festiwalach muzycznych, takich jak: Mozart-250 Music Festival (Latvia, 2006), Festiwal Muzyczny Fermata 2008 w Gdańsku (Polska), Międzynarodowy Festiwal Duetów Pianistycznych (Estonia, 1999 & 2003), Dziedzictwo Chopina 2011 (Willa Decjusza), Międzynarodowe Forum Muzyczne „Bieszczady bez granic”(corocznie) – gdzie zdobyła główną nagrodę „Złoty Parnas” a także Nagrodę Publiczności, „Muzyka nad Odrą” w Zielonej Górze (2012) i inne.

Pianistka występowała z wieloma znanymi dyrygentami, między innymi Andrisem Nelsonsem, Igorem Pylatiukiem, Normundsem Vaicisem, Andrisem Vecumnieksem, Moniką Stefaniak, Rafałem Janikiem oraz orkiestrami: Latvian National Symphonic Orchestra, Emil Darzin Music Secondary School Symphonic Orchestra, orkiestrą kameralną Sinfonia Concertante, kwartetem Prima Vista, Lwowską Orkiestrą Symfoniczną oraz Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Częstochowskiej.

Aktualnie Jekaterina Drzewiecka kontynuuje studia magisterskie na Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie profesora Andrzeja Jasińskiego. Często występuje w duecie ze swoim mężem, pianistą Stanisławem Drzewieckim.

 wjWitold Janiak

Pianista, kompozytor. Absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach. Laureat Konkursu Muzyki Współczesnej w Krakowie w 1998r. Na Festiwalu Piosenki Francuskiej w Lubinie w 2001r. otrzymał specjalną nagrodę za „wyjątkowe walory artystyczne akompaniamentu”. W 2010r. na Konkursie Pianistów i Hammondzistów w Warszawie otrzymał drugą nagrodę.

Wraz z zespołem Witold Janiak Mainstreet Quartet, którego jest twórcą i liderem, zdobył Grand Prix Bielskiej Zadymki Jazzowej (2009) i Krokus Jazz Festival (2007). W latach 2000-2004 pracował w musicalowym Teatrze Rozrywki w Chorzowie, gdzie przygotował i prowadził „od fortepianu” wiele przedstawień muzycznych i koncertów.

Był uczestnikiem m.in. Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu, Festiwalu Jazztopad we Wrocławiu, Krokus Jazz Festiwal w Jeleniej Górze, Bielskiej Zadymki Jazzowej, Festiwalu Muzyki Kameralnej w Łańcucie, Bydgoszcz Jazz Festival. Brał udział w słynnym projekcie Koncert na 10 fortepianów realizowanym przez agencję Multi Art. Jest wykładowcą na Wydziale Jazzu w Zespole Szkół Muzycznych na ul. Rojnej w Łodzi.

Laureat Nagrody „Oscar Jazzowy” Stowarzyszenia Melomani w 2009. Współpracował m.in. ze Zbigniewem Namysłowskim, Cezarym Konradem, Piotrem Baronem, Maciejem Strzelczykiem, Krzysztofem Ścierańskim oraz Tatianą Okupnik i Moniką Brodką. Wydał dwie płyty autorskie z zespołem Witold Janiak Mainstreet Quartet.

2012

wmWaldemar Malicki / GOŚĆ FMFC 2012/

Jeden z najbardziej wszechstronnych pianistów polskich – solista, kameralista, improwizator. Ukończył z wyróżnieniem w roku 1982 Akademię Muzyczną w Gdańsku, a następnie (w latach 1982-83) doskonalił swe umiejętności w Wiedniu. Koncertuje w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Rosji i Japonii. Uprawia kameralistykę z najlepszymi polskimi skrzypkami i śpiewakami.

Nagrał ok.40 płyt m.in. dla takich firm fonograficznych, jak Polskie Nagrania, Polton, Dux (Polska), Pavane (Belgia), Accord, Adda (Francja), Koch Records Schwann, Wergo (Niemcy), Pony Canyon (Japonia). Jego płyty z utworami Wieniawskiego i Bacha i Paderewskiego otrzymały w roku 1997, 2000 i 2003 nagrodę polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk”. Z kolei płyta z utworami Karola Szymanowskiego została uznana przez miesięcznik Studio za najlepszą płytę roku 1999.

Artysta prowadzi kursy i seminaria muzyczne w Skandynawii, obu Amerykach i Japonii. Swój autorski program pełen wirtuozerii i muzycznego humoru prezentował podczas wieczorów galowych organizowanych dla instytucji kulturalnych i społecznych, w ramach wystaw światowych EXPO w Hanowerze i Osace. Wykonuje też pełen mistycznych i religijnych znaczeń recital złożony z późnych kompozycji Liszta, zatytułowany „Katharsis”.

Waldemar Malicki był prezesem-założycielem Towarzystwa im. I.J. Paderewskiego. Od roku 2000 jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Wirtuozerii i Żartu Muzycznego „Fun and Classic” w Nowym Sączu. Współautor z Jackiem Kęcikiem jedynej w swoim rodzaju Filharmonii Dowcipu , formacji muzycznej , z którą wielokrotnie wystąpił w TVP I i II. Laureat telewizyjnego „Wiktora” , „Telekamery” i wielu innych nagród TV.

2011

ml

Magdalena Lisak

Urodzona w Katowicach pianistka pielęgnuje rodzinne tradycje muzyczne. Od najmłodszych lat zdobywała najwyższe laury na konkursach krajowych i międzynarodowych. W 1994 roku ukończyła z wyróżnieniem klasę fortepianu profesora Andrzeja Jasińskiego w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. W tym samym roku, po

dojściu do połfinału konkursu Gézy Anda w Zurychu otrzymała prywatne stypendium i kontynuowała naukę w Konserwatorium w Zurychu u Homero Francescha. Jednym z jej najcenniejszych doświadczeń były studia w Musik-Akademie w  Bazylei w latach 1996-1998 pod kierunkiem Krystiana Zimermana. Doskonaliła się również na kursach mistrzowskich u Wiktora Mierżanowa, Leona Fleishera oraz w dziedzinie kameralistyki u członków kwartetu Amadeus.

Zdobyta na XIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1995 roku VI nagroda otworzyła Magdalenie Lisak drzwi do prestiżowych sal koncertowych, jak Hitomi Memorial Hall w Tokio, Stadt–Casino w Bazylei, Rudolfinum w Pradze czy Filharmonii Narodowej w Warszawie. Uczestniczyła także w festiwalach chopinowskich w Dusznikach-Zdroju, Nohant-La Châtre, Mariańskich Łaźniach, Gandawie, Genewie oraz festiwalu „Chopin i jego Europa” w Warszawie. Jej interpretacje zostały utrwalone dla Deutsche Rundfunk, Radio Suisse Romande, Polskiego Radia, Telewizji Polskiej oraz na płytach CD dla firmy DUX oraz Polskiego Radia Katowice.

Występuje regularnie z recitalami, wykonuje koncerty z orkiestrami i zespołami kameralnymi w Polsce i większości krajów europejskich, a także USA, Kanadzie, Japonii, Chinach i na Tajwanie. Fascynuje ją muzyka najnowsza. W 2000 roku wykonała dla Györga Ligetiego jego Etiudy, których interpretacja spotkała się z wysoką oceną kompozytora. Dokonała prawykonań w ramach festiwali: Śląskie Dni Muzyki Współczesnej w Katowicach, Międzynarodowy Festiwal Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Laboratorium w Warszawie i Białymstoku oraz Festiwalu Warszawska Jesień. Występowała w charakterze solistki z takimi dyrygentami jak: K. Kord, T. Strugała, R. Bugaj, M. J. Błaszczyk, J. Salwarowski, M. Caldi, A. Duczmal, J. Mercier, R. de Leeuw. Dwukrotnie odbyła turnée po Wielkiej Brytanii, w 2005 roku z European Union Chamber Orchestra oraz w 2006 roku z Toruńską Orkiestra Kameralną.

Realizuje projekty artystyczne pod egidą Śląskiego Towarzystwa Muzycznego, którego jest założycielką i prezesem. Od 2008 roku jest adiunktem w klasie fortepianu katowickiej Akademii Muzycznej. Jej działalność pedagogiczna obejmuje także kursy mistrzowskie m.in. w Showa Music University w Tokio, wykłady na japońskich wyższych uczelniach artystycznych oraz nagranie DVD utworów dla dzieci i młodzieży w ramach serii publikacji dydaktycznych The Piano. General method. Ponadto uczestniczyła w jury International Chopin Piano Competition in Asia (2010, 2011) oraz Komisji Kwalifikacyjnej XV Międzynarodowego konkursu Pianistycznego im. F. Chopina w Warszawie (2010).

 

amAdam Makowicz

Legenda jazzu, mistrz improwizacji, wybitny pianista, filantrop. Uhonorowany wieloma odznaczeniami cywilnymi, miedzy innymi Komandorskim Krzyżem Zasługi. Nagrał kilkadziesiąt płyt i występował w najważniejszych salach koncertowych na świecie współpracując z największymi współczesnymi muzykami. Autor kompozycji na zespoły kameralne, ponad 100 krótkich kompozycji jazzowych a także muzyki do krótkich filmów.

Urodził się w 1940 roku w Czechach, w polskiej rodzinie mieszkającej na Śląsku Cieszyńskim.W 1946 Adam z rodzicami powrócił do Polski. Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzieliła Adamowi jego matka, również pianistka i śpiewaczka. Młody Adam okazał się szczególnie utalentowany dlatego też trafił do szkoły dla dzieci uzdolnionych muzycznie a następnie do klasy fortepianu wybitnego nauczyciela, profesora Karola Szafranka w Rybniku. Choć rodzice marzyli dla syna o karierze klasycznego pianisty, 15-letniego Adama porwał jednak jazz. W późnych latach 50-tych w Polsce, muzyka jazzowa była niemile widziana a wręcz była zakazanym owocem Zachodu.

Ta muzyka, jak powiedział kiedyś Makowicz “świat wolności i improwizacji” zafascynowała go do takiego stopnia, że jako nastolatek porzucił szkołę, jej klasyczne wymagania i zasady. W poszukiwaniu początków własnej drogi artystycznej i języka muzycznej wypowiedzi Adam, nie mogąc liczyć na dalsza pomoc rodziców, postanowił wybrać niezwykle skromną egzystencję i warunki przeżycia w ciągłej niepewności następnego dnia.

Jego oazą wówczas stał się krakowski klub jazzowy “Helicon”. Kilka lat później, w 1962 roku wraz ze wspaniałym trębaczem Tomaszem Stańką, Adam utworzył grupę „Jazz Darings” uważaną za pierwsze europejskie combo jazzowe. Współpracował wówczas z Andrzejem Kurylewiczem, Zbigniewem Namysłowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Urszulą Dudziak, Wojtkiem Młynarskim. Przez wiele lat swoją muzyką uświetniał klasyczne już festiwale warszawskie Jazz Jamboree.

Od połowy lat 1970 Adam Makowicz coraz częściej grywał koncerty solowe zyskując sławę i uznanie wśród melomanów w Polsce i na świecie. W 1977 roku, z rekomendacji Benny Goodmana oraz popularyzatora jazzu – Willis Conovera (na którego programie radiowym “Music USA-Jazz Hour” Makowicz uczył się jako młodziutki chłopak jazzu, słuchając największych sław zza oceanu), legendarny producent John Hammond zaprosił go na 10-tygodniowe tournee w USA. W tym czasie Makowicz nagrał solową płytę dla CBS Columbia zatytułowaną “Adam”.

W 1978 roku Makowicz wyjechał do USA po raz drugi, tym razem na 6-miesięczny kontrakt i od tego czasu Nowy Jork, Manhattan, stał się jego stałym domem. Otworzyły się przed Adamem legendarne świątynie muzyki – nowojorska Carnegie Hall (pierwszy jego tam solowy występ był udziałem w koncercie poświęconym zmarłemu sześć miesięcy wcześniej Erroll Garnerowi) i klub Cookery w Greenwich Village. Zaproszony został do udziału w Festiwalu Jazzowym w Newport w Rhode Island. Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 roku stanu wojennego, wraz z innymi polskimi artystami mieszkającymi w USA, Adam wziął udział w emitowanym na cały świat programie telewizyjnym zorganizowanym z inicjatywy prezydenta Ronalda Reagana “Żeby Polska była Polską”.

Po 1989 roku mógł nareszcie odwiedzić Polskę do której jeździ teraz bardzo często i regularnie. Występując w USA Adam dzielił scenę z największymi i najwspanialszymi muzykami, miedzy innymi z Benny Goodmanem, Herbie Hancockiem, Earl Hinesem, Freddie Hubbardem,Sarah Vaughan,Teddy Wilsonem, George Shearingiem, George Mrazem, Al Fosterem, Jack DeJohnette, Charlie Hadenem. Był wielokrotnym solista orkiestr i zespołów kameralnych; National Symphony of Washington, London Royal Philharmonic Orchestra, Moscow Symphony Orchestra, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Chester String Quartet, Amici String Quartet, Orkiestry Kameralnej „Amadeus” z Agnieszka Duczmal, Polskiej Filharmonii Kameralnej z Wojciechem Rajskim, Kwartetu „Wilanow” i wielu innych.

Bardzo wysoko przez recenzentów został oceniony występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w Carnegie Hall we wrześniu 2004 roku. Koncert – pojedynek między mistrzem weteranem i wschodzącą gwiazdą jazzu, został utrwalony na płycie CD i DVD. Nagranie to zostało uhonorowane „Platynową Płytą” przez wytwornie EMI Music. Poza utworami jazzowymi, ma w swoim repertuarze także klasykę, szczególnie Chopina, którym “nasiąkł” w młodości, jak sam mówi, i którego czuje „po jazzowemu” jak nikt inny.

Niewątpliwym wyrazem wpływu geniuszu Chopina jest wspólne koncertowanie Adama z Krzysztofem Jabłonskim czy Stanisławem Drzewieckim, a w programie oczywiście Chopin.[www.makowiczjazz.com]

W USA Adam Makowicz wydał płytę poświęconą muzyce Chopina w interpretacji jazzowej, jedyną amerykańską płytę tego rodzaju w całości poświęconą temu genialnemu kompozytorowi. W niezwykle szerokim repertuarze Adam posiada także utwory G.Gershwina, I. Berlina, J. Kerna, C. Portera i wielu innych kompozytorów amerykańskich.

W roku 2008 z okazji jubileuszu czterystu lat istnienia amerykańskiej Polonii, Adama Makowicza uhonorowano włączeniem jego osoby w poczet najbardziej zasłużonych czterystu Polaków w historii Stanów Zjednoczonych. W październiku 2009 roku Adam został udekorowany w Warszawie Złotym Krzyżem “Gloria Artis” – najwyższym państwowym odznaczeniem za swój udział w propagowaniu polskiej sztuki na Świecie. Od wielu lat Adam poświęca w swój jesienny recital w Ustroniu na cel charytatywny wspomagając tym gestem Ośrodek Edukacyjno – Rechabilitacyjno – Wychowawczy w Ustroniu-Nierodzimiu.

jpJan Popis

Muzykolog, krytyk muzyczny, producent oraz wydawca płyt CD z muzyką klasyczną.

Jeden z najwybitniejszych znawców muzyki Fryderyka Chopina. Od 1974 pracował w Polskim Radiu, w redakcjach bądź działach muzyki klasycznej, gdzie prowadził autorskie programy, w tym słynne Środy chopinowskie. Od roku 1975 komentuje w Polskim Radiu oraz w TVP siedem kolejnych Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. F. Chopina. Stworzył wydawnictwo płytowe, którego kilkadziesiąt płyt CD było nominowanych, a kilkanaście otrzymało statuetkę „Fryderyk” oraz nagrodę Totus Tuus. W 1998 roku podjął współpracę z Krystianem Zimermanem i z utworzoną przez niego Polish Festival Orchestra. Od ponad 10 lat współpracuje jako doradca z Rafałem Blechaczem.

Za swą działalność otrzymał m.in nagrodę – medal Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków dla Krytyka Muzycznego Roku, medal Gloria Artis, medal Pro Sinfoniki, medal Pro Arte im. Ignacego Jana Paderewskiego.

zrZbigniew Raubo

Urodził się w 1969r. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 5 lat., z orkiestrą wystąpił po raz pierwszy mając 10 lat . Jest absolwentem PSM I i II stopnia w Kaliszu, którą kończył pod kierunkiem prof. Waldemara Andrzejewskiego z Akademii Muzycznej w Poznaniu. Następnie został przyjęty na II rok studiów do klasy prof. Andrzeja Jasińskiego z katowickiej Akademii Muzycznej. Ukończył tę uczelnię z wyróżnieniem w roku 1993. Był kilkakrotnie stypendystą Towarzystwa im. F. Chopina oraz Ministerstwa Kultury i Sztuki. Zaraz po ukończeniu studiów podjął pracę w macierzystej uczelni jako asystent prof. Jasińskiego. W roku 2002 uzyskał kwalifikacje II stopnia sztuki muzycznej w zakresie instrumentalistyki. W 35 roku życia został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.

W wieku 17 lat zdobył dwie nagrody na Ogólnopolskim Konkursie im. K. Szymanowskiego w Łodzi. Następnie został laureatem dwóch prestiżowych, międzynarodowych konkursów pianistycznych: w Bolzano (Włochy 1991) i Utrechcie (Holandia 1992). Do chwili obecnej jest jedynym, polskim laureatem konkursu Lisztowskiego. Jego repertuar obejmuje szeroki zakres – od utworów Bacha do muzyki współczesnej ( w tym ponad 30 kompozycji na fortepian z orkiestrą).

Występował wielokrotnie jako solista koncertów symfonicznych we wszystkich filharmoniach na terenie Polski. Dawał tez wiele recitali solowych. Jego wykonań słuchali melomani w takich krajach europejskich, jak: Niemcy, Włochy, Francja, Słowacja, Czechy, Rosja, Austria, Belgia Holandia, Anglia. Grał także w Maroko, Kanadzie i Brazylii.Miał okazję występować pod batutą najwybitniejszych polskich dyrygentów: Łukasza Borowicza, Mirosława J. Błaszczyka, Agnieszki Duczmal, Czesława Grabowskiego,Marka Mosia,Marka Pijarowskiego,Wojciecha Rajskiego, Jerzego Salwarowskiego, Tadeusza Wojciechowskiego, Antoniego Wita.

Dokonał szeregu nagrań na płytach CD, w tym koncertów fortepianowych dla młodzieży z udziałem m.in. Sinfonia Varsovia i Capella Cracoviensis, oraz wielu albumów solowych z dziełami F. Chopina. Uczestniczył w ważnych festiwalach krajowych, m. in. w Dusznikach Zdroju, w Słupsku, Katowicach, Szczecinie, Krakowie, Opolu, Wrocławiu, Tarnowie, Nysie, Sulechowie, Jeleniej Górze oraz Internationales Bodensee – Festiwal (Niemcy).

Prowadzi aktywną działalność pedagogiczną, obok etatowej pracy w Akademii Muzycznej w Katowicach spotyka się z młodzieżą pianistyczną na licznych kursach , udziela również konsultacji dla szkolnictwa muzycznego niższych szczebli. Brał udział w pracach jury krajowych konkursów pianistycznych m. in. w Ogólnopolskim Konkursie im. F.Chopina w Warszawie. Wśród jego wychowanków można znaleźć laureatów konkursów muzycznych –im .F .Liszta w Parmie, im. F. Liszta we Wrocławiu, Konkursu im . F. Chopina w Warszawie Konkursu Artur Rubinstein in memoriamw Bydgoszczy oraz Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku.